vrijdag 21 augustus 2009

VervolgVerhaal

Tijdens de kleuter- en uitpluiskampen komt wekelijks een verteller/-ster op bezoek. Ook via de blog is er vanaf nu een wekelijkse vertelster. Idee Kidsmoni Evelyn heeft immers fantastische schrijfkriebels!

Lees hier de vorige delen.


Een ongelofelijk onweer
De volgende ochtend was het zeer zwoel. Kleine insecten die bij zo’n weer pas echt actief werden, gingen vlijtig aan de slag. Ook de hommels, bijen en vlinders hadden de handen vol met het zoeken naar bloeiende veldbloemen. Bij een distel naast Hars’ huisje was het een ongelofelijke drukte van jewelste.
Alleen de grotere bosdieren verging het niet zo goed. De drukkende lucht zorgde ervoor dat ze zich loom voelden en zich in het bos verscholen. Ze waren zelfs zo lui dat ze niet eens op zoek gingen naar voedsel. ’s Namiddags werd het alsmaar donkerder en donkerder. Dikke wolken pakten zich voor de zon en vanuit de verte hoorde men een zwaar gedonder.
En dan ging het opeens heel snel. Bliksem en donder zag en hoorde men bijna tegelijkertijd dat men niet meer tellen moest om te weten hoever het onweer nog weg was. Het regende zo hard dat de regendruppels niet te onderscheiden waren. Kevers, mieren en vlinders werden door het kolkende water naar de beek gevoerd. Het donderen en bliksemen hield maar niet op. Zelfs de onweren in de bergen, die wel 100 keer zo krachtig klonken door de echo, leken in vergelijking met deze wel niets, dacht de heks.
...
(volgende week het vervolg!)

Geen opmerkingen: