maandag 12 oktober 2009

Verhaal


Tijdens de kleuter- en uitpluiskampen kwam er wekelijks een verteller/-ster op bezoek. Ook via de blog is er vanaf nu een wekelijkse vertelster zo houden we het kamp gevoel levend he?! Idee Kidsmoni Evelyn heeft immers fantastische schrijfkriebels!




...


Plots hoorde het kleine heksje achter een dennenappel een eigenaardig gemor. Dat wou ze even van naderbij bekijken. Ze vond er een groepje ongelukkige bosmieren. Ze waren dan wel gered na het vreselijke onweer maar ze konden nu hun huis niet meer vinden. De arme diertjes liepen de ganse tijd onder de grote te zoeken maar tevergeefs.
Als ze er zich vroeger op gewaagd hadden hun veilige thuishaven te verlaten dan hadden ze altijd tekenen achtergelaten zodat ze steeds de terugweg vonden. Maar dat hadden ze niet kunnen doen bij het onweer. Bedrukt zaten ze daar nu en wisten zich geen raad.
Hars had tijdens haar eerste vlucht met Teresa de grote mierenheuvel gezien en wist dus wel ongeveer in welke richting ze moesten uitlopen. Daar woonden ook de familie en vrienden van deze verloren gelopen mieren en die maakten zich zeker zorgen. Hars vroeg de merel vroeg erheen te vliegen. Daar moest ze dan maar een lied zingen en dan moest deze verloren gelopen mieren in die richting hun mars inzetten. “Ik breng mijn mandje zo snel mogelijk naar huis en vraag dan een van de hommels me ook daarheen te brengen.” zei Hars.
...

Geen opmerkingen: